Saturday, June 20, 2009

1st week

1st week of college! i really do not know how to describe it. it was soooo so! i could not put any words in it. i'm not that really happy that i'm in college. i'm not really disappointed with the changes of my classmates. i'm not really mad about my very tiring schedule. i'm really not that close with my new classmates but what i'm sure is that the 1st week was just tiring. being in the university that i really don't like i just felt that weird feeling -- daw na culture shock gd ako! enetering college that is where i just realized that you should learn to be on your own most of the time because your friends might not be there. i should really adjust to the curriculum of the university even how much you don't like the school you are in to. i also realized that i have no choice but to mingle with new people, to meet and have new friends even if "hindi mo feel and iba mo nga classmate". i also realized that college teachers are like whatever! overall, the 1st week was just undescribable.

the 1st week was a bit "shitty" for me but i just realized a lot of things. still hoping that i could be a very studious student now!

Good luck to the upcoming days of college.

p.s. i really miss my magistrates family. it is just so different without them. i'm a bit jealous to their new friends because their new friends get to spend time with them. hai... sentimental mood!

Tuesday, June 9, 2009

wala na..

sa mga susunod na araw, pasukan na ng mga kolehiyo at isa na akong opisyal na kolehiyala. marami na ang magbababago ngayon. sa ibang paaralan na ako papasok, may iba na rin akong mga kaklase, mga bagong guro, at panibagong pagsubok sa buhay. ngunit sa maraming pagbabago marami din akong mamimiss, katulad ng dating paaralan ko, ang aking mga guro nung hayskul, at lalong lalo na ang aking pinakamamahal na klasmeyts. hindi ko talaga ma imajine na hindi ko na sila kasama araw-araw. talagang magbabago ang lahat. imajine, wala nang....

wala nang Kyle Alcala na mag-aasar sa iyo dahil feel niya lang. wala na yung isa sa mga magagaling na basketball player sa amin.
wala nang Manuel Luis Alhambra na isa sa mga tinaguriang basketball star sa paaralan. wala na ang parating nag-rerecite sa math at physics. wala ng matutulog sa lahat ng subjects.
wala nang Roeder Marc Basinillo na palaging inaasar namin. wala na yung tatahimik lang diyan pero marami palang nalalaman. wala na ang isa sa magaling sumayaw at magaling din sa volleyball.
wala nang Luigi Marie Borres na isa ding magaling na baketball player. wala na yung parating na kocoment na kung anu-ano. wala na yung palaging nagtatanong tungkol sa lovelife namin.
wala nang Paul Anthon Esleyer na hindi na rerecite ngunit magaling din pala sa math. wala na yung parating tinutukso na girlalou. wala na yung tao na OA pagdating sa lovelife. at wala na yung parating naghahanap ng babae.
wala nang Richmond Fajardo na palaging magkocoment out of nowhere lang habang nag didiscuss ang titser. wala na yung parating magkukulit sa amin at pagnapikon kami, handa rin siyang mag sorry ng masinsinan-- huwag mo lang siyang galitin.
wala nang Gerald John Go na palaging pinagkakatiwalaan ng buong klase at ng mga guro din. wala ng parating nag rerecite sa kahit anong subject. wala na yung bestfriend ng lahat. wala ng mi amor, my love, o honey ang mga babae.
wala nang Reiner John Hermogino na tinaguriang pinaka matalino sa science sa buong klase. wala na kaming pagtatakbuhan pagkailangan namin ng tulong sa physics. wala na kaming itutukso sa kanyang "bestfriend".
wala nang Justin Lance Marcel Lavadia na palaging pinaghihiraman ng mga libro lalung lalo na ang Harry Potter. wala ng JLMSL. wala na yung isa sa mga inaasar ng mga kaklase.
wala nang Lorenzo Miguel Mayor na parating magtuturo sa amin ng dance steps sa intrams, yung magtuturo sa amin ng gagawin sa verse choir. wala na yung tao na ubod sa kakulitan at pagtumawa parang mauubusan ng hangin. wala na yung tao kinikilalang whole package.
wala nang Humprey Kent Munion na almost all the time late. wala na yung "happy all the time guy" wala na kaming mascot. wala na yung pag badtrip ka at titignan mo lang siya parang ok kana kaagad, nasa good mood kana.
wala nang Mark Johne Nismal na hari sa kakulitan. isa sa mga taong magaling mang-asar pero nakakatuwa naman. wala na yung akala mo'y kakulitan lang ngunit ang puso niya'y malaki.
wala nang Raymund John Piodena na palaging magpapatuwa sa aming araw. wala na yung tao na nag pasikat ng "oh boo", "shunga", at marami pang iba. wala na yung tao na parating maghahanap ng paraan para hindi masangkot sa gulo. wala na yung tao na masipag sa investigative project.
wala nang Ferdinand Rubin na tahimik lang diyan sa tabi ng seatmate niya para hindi siya mapagalitan. wala na yung tao na pagkakausapin mo siya matagal mo pa makuha ang sinasabi niya dahil ang hirap intindihin. wala na yung akala mo ay computer lang ang inaatupag pero loveboy din pala.
wala nang Jonathan Rene Tagamolila na isa rin sa magagaling mag basketball sa amin. wala na yung over masipag na SC president. wala na yung pagnakausap mo ang lalim na tao pala. wala na yung mag jojoke na ubod sa kakornihan.
wala nang Mikchael Patrick Trimanez na parating nag sesenti sa kanyang upuan pero pag good mood, humanda ka kasi magpapatawa siya hanggang sa corny na ang jokes niya. wala na yung parati kanyang tutulungan sa kahit ano huwag lang problema sa pera.

wala nang Juli-anne Andres na palaging magagalit pag wrong spelling ang kanyang pangalan. wala na yung tao na pagnakarinig lang ng Japan ay natutuwa na siya. wala ng Sisa na gustong maging Japanese.
wala nang Ma. Hannah Wilscilla Billena na palaging nakangiti. wala na yung tao na madaling mong pasayahin pero paggalit mag ingat ka na lang. wala na yung tao na gusto kang tulungan hannga't sa makakaya niya. wala ng Aphrodite.
wala nang Chariz Marie Chu na tinaguriang "small but terrible". wala na yung inaasahan pag may basketball game kami. wala na ang grade 2 na SA. wala na ang mabait kahit kanino, wala na ang parating madaling makasama.
wala nang Rama Mei Dagulo na tahimik lang sa kanyang upuan pero marami din palang sikreto. wala na yung pagnakausap mo na siya madali mo na siyang malapitan at malalaman mong mabuting tao din pala siya.
wala nang Nadene Pearl Dela Cruz na palagi naming inaasar na magbabarkada. wala na yung Marshall na girly na girly. wala na yung inaasar ng mga lalake na gf daw siya ng moderator nila, LOL talaga!
wala nang Roeyna May Famisaran na volleyball superstar/MVP namin. wala na yung tinatakbuhan namin pagkailangan namin ng tulong sa mga essay namin. wala na yung isa sa mga "future wife" ni Chris Tiu na pwede din maging madre. wala na yung parating highest sa Filipino.
wala nang Gizelle Von Gargalicana na parating inaasar si Raymund at isa din sa malakas tumawa sa klase. wala na yung parating highest sa english. wala na yung magaling mag advice sa lovelife. wala na yung tao na talagang magiiyak sa mga bagay na talagang nakakalungkot.
wala nang Jiren Mare Jamantoc na palaging may duty pero matataas pa rin ang grades. wala na ang palaging nag te-text sa klase wala na yung parating gumwgawa ng battle cry at todo support sa klase. wala na yung parating may drama sa lovelife.
wala nang Mikah Jardenil na pinagkakaguluhan ng mga lalake pero ang puso'y kay Miko lamang. wala na yung minsa'y mataray na babae at ngayon isa na sa mga "kalog" sa klase. wala na yung noo'y parang poker face lamang. wala na yung sosyal girl na parating gumagamit ng IMs.
wala nang Julienne Adele Lao na Miss Inchik ng klase. wala na yung mataray na babae at ubod sa daldal. wala na yung magaling sa math. wala na yung parating magtatanong kung may dumi ang kanyang mukha. wala na yung magkukulit sa iyo dahil "wala lang".
wala nang Kate Lee ang aming Korean classmate. wala na yung tahimik lang diyan pero masarap ding kausap at kasama. wala na yung pagkausap mo siya ay dapat nagiienglish kami. wala na yung tao mapagtatanungan tungkol sa korean culutures.
wala nang Vidalyn Lim na pinagkakamalan ng korean. wala na yung parating nagte-text at nagre recite. wala na kaming pagpapaload-an habang sa klase kami. wala na yung parating maingay pag nag-uusap sila ni humprey. wala na yung parating magtutulong sa klase.
wala nang Ivana Marie Mabunay na nagbibigay ng pangalan sa skul. wala na yung taekwondo master sa amin. wala na yung parating nag rerecite sa amin. wala na yung tao na sobrang talino. wala na yung tao na game sa kahit ano.
wala nang Rocelle Joy Manapla na ang definition niya sa gwapo ay boys. kahit sino siguro para sa kanya gwapo lalaong lalo na si ehem ehem. wala na yung parating tatawa hanggang sa umiyak siya. wala na yung isa sa mga japanese/korean adik. wala na ang isa sa mga tres marias.
wala nang Charmaine Anne Maranan na isa rin sa mga tres marias. wala na yung tao na pagkakatiwalaan mo sa mga sikreto. wala na yung tao na sasama sa iyo sa kahit saan. wala na yung tao na magagalit sa iyo pag sabihing mong gwapo ang crush niyang japanese/korean na artista.
wala nang Alve Misajon na yung miss branded all the way down pero super down to earth na bababe. wala na yung type niya ay mga hollywood stars except for Jake Cuenca. wala na yung loyal siya sa crush niya since 1st yr pa. wala na yung tao na masarap ding kausap.
wala nang Tania Marie Noviza na magaling din sa volleyball. wala na kaming itutukso kay Roeder. wala na yung tao na pagsasagot siya kahit seryoso siya parang nakakatuwa lang talaga. wala na yung kakambal ni Teptep. wala na yung parating late sa 1st subject.
wala nang Mary Stephenie Ong na parating maingay at parating tumatawa. wala na yung miss adri lima sa klase. wala na yung parating nakangiting babae. wala na yung parating pasimpleng natutulog sa klase. wala na yung parating mag iimpersonate sa amin.
wala nang Debbie Anne Salido na number one na inaasar ng marami at isa din sa mga nang aasar. wala na yung parating nag exchange seats. wala na yung si miss nomad. wala na yung pag nagalit ay talagang galit. pero pag mag sorry ay sincere din. wala na yung asaran nila ni Raymund.
wala nang Christine Marie Sia na palaging nag-aaral. wala na yung magagalit sa iyo pag maingay ka o pag nabunggo mo siya. wala na yung kahit recess ay nag-aaral. wala na yung pag walang ng pag-aaralan kukulitin ka niya hanggang sa nainis ka.
wala nang Christine Joy Tan na magkukumpleto sa tres marias. wala na yung matalinong babae na tahimik lang sa kanyang upuan. wala na yung madaling tumawa pag kausap kayo. wala na yung tao na magaling mang insulto pero kokonti lang ang may alam nun. wala na yung anime adik.

wala na ang mga tao ito ngayo'y kolehiyala na ako. talagan mamimiss ko sila ng sobra sobra. hindi ko akalain ganito ka lungkot na mawalay ka na sa kanila. pero kahit hindi ko na kayo kasama ngayon na college na tayo, nananatili pa rin kayo sa aking puso at walang makakapagpalit sa inyo! Mahal na mahal ko kayo Justice Magistrates!
Good luck sa college kaya natin ito!

Monday, June 1, 2009

WHY DO BOYS FALL IN LOVE WITH GIRLS?

---so cute!

1
. Girl's always smell good even if itis just shampoo
2. The way their head always finds the right spot on our shoulders
3. How cute they look when they sleep
4. The ease in which they fit into our arms
5 . The way they kiss you and all ofsudden everything in the world is right
6. How cute they are when they eat
7. The way it takes them hours to get dressed but in the end it's all worthwhile
8. Because they are always warm even if it's -30 outside
9. They look good no matter what they wear
10. The way they fish for compliments even though you both know that you think she's the most beautiful girl on earth
11. How cute they are when they argue
12. The way her hand always finds yours
13 . The way they smile
14. The way you feel after you see her name on your cell after you just had a big fight
15. The way they say "lets not fight anymore"- even though you know that an hour later...
16. The way they kiss you after a fight
17 . The way they kiss you after you say "i love you"
18. Actually..The way they kiss you...
19. The way they fall into your arms when they cry
20. They way they apologize after crying over something that silly
21. The way they hit you and expect it to hurt
22. Then the way they apologize when it does hurt (even though we don't admit it)
23. The way they say "i miss you"
24. The way you miss them
25. The way their tears make you want to change the world so it doesn't hurt her anymore.

Yet regardless if you love them, hate them, wish they would die or know that you would die without them, it matters not! Because once in your life,whatever they are to the world, they become everything to you. When you look them in the eyes, travel the depths of their souls and say a million things without trace of sound,you know that your own life is inevitable consumed within the rhythmic beats of her very heart. We love them for a million reasons, no paper do it justice. It is a thing of not the mind but the heart. A feeling. Only felt.

This chain started in 2002. It is a chain love letter.In an hour you are supposed to repost this.Now here comes the fun part.You then say the name of the person you love or like, then the person will say "I love you" or "would you go out with me". NO JOKE!!!

NOW THE CONQUENCES!!!The conquences are:If you break this chain letter, you will have bad luck with future relationships. If you dont, you will be a happy camper.Congratulations! !You have been chosen to participate in the LONGEST and LUCKIEST chain letter ever written on the internet. Once you read this letter, you must IMMEDIATELY(within the hour) post it with the title "why do boys fall inlove with girls?" After you send it,make a wish and it will come true.